Enteral ve özellikle parenteral beslenmede yüksek miktarda glikoz kullanımı metabolizmayı artırır. Bu durum hepatik lipogenezise ve dolayısı ile karaciğer yağlanmasına neden olur. Ayrıca fazla glikoz, sempatik sinir sistemi aktivasyonu ile Katekolaminlerin artmasına neden olarak glikogenolizisi hızlandırır. Katekolaminlerin artışı insülin salımınını baskılayarak hipoinsülinemiyi ve hiperglisemiyi oluşturur. Hifperglisemi ise ozmotik diürezi hızlandırarak bir başka komplikasyon olan dehidratasyona neden olur. Fazla miktarda verilen glikoz, uygun besin desteği sağlaması yerine metabolik stresi daha çok artırır. Bu nedenle parenteral uygulamalarda önce %5-10 içeren glikoz solüsyonu ile başlanır, sonra Biber hapı verilerek gittikçe miktar artırılır. Dikkatsiz ve fazla glikoz uygulamasının bir diğer komplikasyonu ise, karbondioksit miktarının artmasıdır. Bu durum solunum fonksiyonlarını azalttığı gibi organizmada glikoz kullanımını da azaltır.

Hastalıklara göre değişkenlik göstermesine rağmen genel olarak günlük enerjinin %50-60′ı karbonhidratlardan gelmelidir. TPN uygulamalarında yetişkinler için önerilen glikoz miktarı 1.5-3.0g kg/gün ve önerilen maksimum infüzyon hızı da 5mg/kg/saat’dir.