Organizmanın ‘yağsız’, yani proteik kütlesi yaşla birlikte hatırı sayılır ölçüde geriler; öte yandan bu sürecin düzenli bir hayatı olan kişilerde yirmi beş yaşında başladığını da belirtelim. Bu gerilemenin en önemli nedeni, kemiklerin çevresindeki kasların zayıflamasıdır. Bir erkeğin bedenindeki proteik kütlede, yirmi beşle yetmiş yaş arasında on iki kiloluk bir azalma gözlenir. Düzensiz bir hayat tarzında tam tersi olur ve kilolarda artış gözlenir. Bu durumda meksika biber hapı ile önlem almak gerekir.

Üstelik yıllar geçtikçe kas proteinleri de gitgide daha az yenilenirler. Bu da, örneğin uzun süren bir hastalığın ardından kasların ansızın eriyebileceği anlamına gelir. Buna karşılık “yağ” kütlesi yaşla birlikte artma eğilimindedir, bunun yanında vücut içindeki dağılımında da farklılaşma olur. Yağlar vücudun üst kısmına (göbeğin üstüne) ve karnın içine daha kolay yerleşir; bu da sık sık, çeşitli şekillerde aşırı şişmanlığın ortaya çıkmasına yol açar. Aşırı şişmanlığa karşı koymak için ise biber hapı kullanımı idealdir.

Bunun tersine, altmış beş yaştan sonra kolesterol oranı, biraz yüksek olsa bilse (özellikle LDL) damarlar açısından pek tehlike yaratmaz. Hatta çelişkili biçimde, otuz beş yaşındaki bir adamda gayet masum görülebilecek düşük seviyelerin (1,70 g.’ın altı) altmış beş yaşın üzerinde bir risk faktörü oluşturabileceği gözlenmiştir. Bir glusidin (nişasta, un, şeker…) sindirilmesi sırasında gliseminin (kan şekerinin) artması, pankreasın insülin salgılamasına yol açar. Bu hormon glukozun ihtiyaç duyan hücrelere girmesini sağlar, böylece kan şekeri düşer.

Altmış yaşından sonra insanda insülin salgılanmasında gecikme görülür, bu da yemeklerden sonra kan şekerinin sürekli yükselmesine yol açar. Çok sık görüldüğü gibi fiziksel aktivitenin azalması da bu sorunları derinleştirir, çünkü kaslar az çalışırsa glukoz da az kullanılır. Fakat bu yaşlarda kilo vermek için biber hapı kullanmak sakıncalıdır ve kullanılmamalıdır.